Opowiadanie o świerszczyku i modraszku

(Historia inspirowana świerszczami grającymi wieczorem na przystanku autobusowym na Moście Cłowym, opowiedziana przez Orę, spisana przeze mnie)

Niewidzialny modraszek
wyszedł na daszek
zjadł z daszku bananek
i potrząsnął kuperkiem

na daszku pograł
świerszczyk
na tym dachu rosło małe drzewo
i potem kawałek drzewa zjadł
(świerszczyk)

i potem wyszedł tam człowiek
i nie uciekł on (świerszczyk)
nie pobiegł

trochę potem
potrząsnął się domek
i człowiek spadł
a świerszczyk nie
bo mocno się trzymał

potem przeleciały obok niego (świerszczyka) gwiazdy
potem poskakał sobie po dachu
potem pobrykał
potem poleciał ze swoją koleżanką na drzewo i potańczył

a potem zaświecił niebieskim światłem bo była noc

na rękę poszedł potem człowieka
i potem weszedł na żyrafiawe masło
potem poszedł spać
potem pajęczynę robił

Gęsie pióro, kałamarz i kolaż

Dzieło wykonane techniką kolażu.
W pierwszej warstwie linie wykonane historyczną metodą gęsiego pióra maczanego w kałamarzu z atramentem (do pisania jeszcze się nie przymierzamy, ale metoda Orę zafascynowała). W kolejnej - wyklejanka z pomponików. Według wersji  pierwotnej obraz miał przedstawiać ogniska, przy których siedzą rozmaite istoty z rodzinami i przyjaciółmi w różnych proporcjach. Zgodnie z tą podaną nieco później - kosmos, ze szczególnym uwzględnieniem Ziemi, Marsa i Saturna.

Proces twórczy.

Wietrzna meduza muzyczna

Maj to dla nas intensywnie świąteczny miesiąc. M.in. za sprawą mojej mamy, która o obchodzi w nim swoje imieniny i urodziny (że o dniu matki nie wspomnę).
Jak urodziny to i prezenty. Ten przygotowała dla Babci Iwonki Ora (z moją skromną pomocą).

Zaproponowałam dzwonki wietrzne w formie ośmiornicy albo meduzy. Ośmiornica odpadła w przedbiegach jako że meduzy RZĄDZĄĄĄĄĄĄĄ!

Materiały:
- modelina (na korpus)
- wstążki (brzegi opalamy, żeby się nie strzępiły)
- małe dzwoneczki
- igła z nitką
- plastikowe oczka
- klej "Magic"

Zdjęcia meduzy autorstwa CiotKaszydła